Kahramanmaraş Psikoloji/Terapi: Ayrılık Kaygısı

Kaygı, insanların ilk keşfettikleri duygulardan bir tanesi olup bu kaygınında ilk olarak ayrılma kaygısı olduğu düşünülmektedir (Ruppert, 2011;  Çetin,2017). Ayrılık kaygısı yaşayan çocuklar bir bağlanma figüründen ayrılması durumunda, gerçekçi olmayan ve aşırı korku yaşamaktadır (Schneider ve diğerleri, 2010; Çetin & Haskan Avcı 2022). Bowlby’e(2014) göre anne ile bağın kopma tehlikesine ve ayrılmasına karşı verilen ilk tepkilerden biri de korkudur. Çocukların gelişiminde karşılaştıkları korkulardan birtanesi de kaygıdır. Çocuklar gelişimlerinde anneden ayrılma kaygısı, sosyal kaygı ve okula yönelik kaygı şekilleri görülmektedir.  Anneden ayrıldıktan sonra çocuğun bilmeği, tanımadığı bir yere gitmesi okul öncesinde yaşanan bir durumdur. Yaşanan bu durum çocuğun çevresine uyum kurmasını engellediği görülmektedir (Akman, 1994). Aslında çocukta oluşan korkunun temelinde ebeveynlerin çocuklarından ayrılmalarına yönelik kaygılarının neden olduğu düşünülebilir. Örneğin; bir annenin çocuğuna sensiz ben bir dakika bile yaşamam, sen iyiki varsın hep seni düşünüyorum gibi şeyler söylerse çocuğunun kaygısının artmasına neden olduğu düşünülebilir. Çocukların ailelerinden ayrı kalma korkularının yanında bazen annelerinde de çocuklarından ayrı kalacağına yönelik korkularının olması aslında çocukluktan gelen yaşantısal bir durumdan kaynaklandığı görülmektedir.